"Yazmak, aslında, sürekli olarak bir şeyler yazmaktan kaçınmanın en güzel yoludur." — Woody Allen"

Şiir > Yaşam

üzgün

Son Nefes

Son nefesimi vereceğimi bilsem, / Sıfırlandığımı yok sayılacağımı, / Bırakmam

üzgün

Arayış

bir rüzgar esti / kasırga gibi kırdı bütün dallarımı /

nostaljik

Değişim

Kabuk değiştiriyor / Bizim memleket / Kimi soluk renkler

karamsar

Farızalı

Tanrı'nın vardı merdutları / İğfal ediyor, baştan çıkarıyor / Bir

üzgün

Maskeli Masallar

Şarkısı olmayan rüzgâr bakışlı kadının / Esrik düşlerinde sancıdır yitik notalar

nostaljik

Eski İstanbul

Canım eski İstanbul / Kandırırdı herkesi suya / Fesli,cepkenli şerbetçisi

düşündürücü

Gerçek

Düşlerimi çıkartsam benden ne kalır geriye / Boşluktan çekip aldığım bedenimin hazlar neresinde

üzgün

Şehriyarım

ah canım şehriyarım / hükmüne ben giryanım / sensiz geçti

üzgün

Zampara

![]()İstiklal'in altını üstüne, / Kafası karar binbir deste, / Gözleri

KİTAP İZLERİ

Dünyadan Aşağı

Gaye Boralıoğlu

Kendini Aklama Sanatı Üzerine Bir Roman Gaye Boralıoğlu’nun "Dünyadan Aşağı"sı, okuru modern bir anti-kahramanın çarpık zihin labirentlerinde dolaştırarak hakikat, hafıza ve riyakarlık üzerine cesur bir
İncelemeyi Oku
Başa Dön