Ne kadar çok toplarsak toplayalım, avuçlarımız hep yarım kalır. Ne kadar koşarsak koşalım, yolun sonunda hep yeni bir özlem, yeni bir eksiklik bizi karşılar. Hayatın özü, tamamlanamayan bir susuzluk, bitmeyen bir açlıktır.
Ve belki de bu yüzden dünya güzeldir...
