Ne zaman kırmızı güle uzansam, Sana olan özlemim dile gelir. Bilsen ki unutamam, yanıp yansam da, Uğruna canımı veresim gelir.
Yaralı kalbimin tek yarası sensin, Uğrunda yakardım ömrümün hepsini. Seninle açılır gizemli cennetin, Seni rüyalarımda göresim gelir.
Zaman geçiyor, bilsem neredesin? Bir gün sesin dolsa içimde yankı. Hâlâ bende çözülmeyen bilmecesin, Seni uzaklardan çözesim gelir.
Ayrılık içimde hiç sönmez ateş, Herkes deliymiş, ben Mecnun’a eş. Doğ artık ufkumda ey parlak güneş, Seni ufuklarda düzesim gelir.
Dünya dedikleri yıkık bir han, Sevginle açılır gönlümde her kapı. Gökyüzünden geniş kalbimin alanı, Seni başımın tacı edesim gelir.
Adını anarken inler gökyüzü, Bir gün çal kapımı, doğ kızıl şafak. O zaman kaderin cilvesine bak, Yoluna güller serip düşesim gelir.
