"İnsan, ancak sevdiği şeylerle büyür. — Johann Wolfgang von Goethe"

Şiir > Başkaldırı

karamsar

Sana, Sona

seni sattım / yaşamak için... / kahrolası bir ölümü

karamsar

Ölmeli

Şimdi ölmeli... / Bu günün işini yarına bırakmadan / Son

karışık

Ruh Özü

Azaltmak istiyordu toprağın yükünü ölümle; / Bu ruh, bu bedende, bu sıkışıklığa isyan

üzgün

Umutlanma

Ayrılık iklimi yavaşça estirdimi rüzgarını, / Yaşamak bir işkence gibi gelir yorgun vücutlara,

üzgün

Özgürlük Yolu

Üşüyorum anne / Yırtık bir palto üzerimde / DEliklerinden kalbime

korkutucu

Yiğitle Dans...

Siyah kabzalı, / Eski, belkide eskitilmemiş / Yazgısı da cabası. / Şimdi yine

Başa Dön