"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

Şiir > Başkaldırı

üzgün

Üzgünüm

Üzgünüm / Sen gülmelerime bakma / Göremessin içimi,

karamsar

Yok Yok

İşte böyle başlarmış bestelenmemiş tüm şarkılar, / Notası yok, ezgisi yok, sahibi yok.

karışık

Şimdi...

ŞİMDİ / Şimdi, dokunkuyorum hayallerime / Söz veremiyorum geleceğe

üzgün

...

Seni sevdiğimi / kimselere söylemedim. / Saatlerce kaldırımlarda

üzgün

Yakın

haykırıyordu sokakların sersefil adamı / “istanbul” diye... / uzun şehrin

üzgün

Kader

Göksüz koydular / Kırdılar kanadımı / Öksüz koydular

olumsuz

Yiyin Galiii!

YİYİN GALİİİ!!! / İşe gitmediğim birkaç gün içinde evde televizyon kanallarına takıldım. Aman

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
Başa Dön