Kanayan Kelimelerim...
Sen kelimelerimi kanatırken en canalıcı yerinden, / ben en noktasız tümcelerimi kuşanıp gelmiştim
"İnsan, ancak sevdiği şeylerle büyür. — Johann Wolfgang von Goethe"
"İnsan, ancak sevdiği şeylerle büyür. — Johann Wolfgang von Goethe"
Sen kelimelerimi kanatırken en canalıcı yerinden, / ben en noktasız tümcelerimi kuşanıp gelmiştim
Omuzlarımızda yaşamın ağır apoletleri / Dilimizde acının keskin giyotinleri... /
Dünyanın en iyi kalbine sahip olduğunuzu düşünüyor, ona inanıyorsunuz. O da sizi çok seviyor...Artık sizin için
Yolunu tanımadım bu firarî gidişlerimin / Asıldığımı görmedim de şizofrenik rüyalarda
yüreğim kanaya dursun / sen bildirilerimizi dağıt kalabalıklara / kalabalıklar
yorgun bir senfoni çalıyor geceler, / tutsaktır zihin özgürlüğüm bu kirli kaldırımlara,
Penthos'unu, / Baba'sını, / Oğul'unu, / Momos'unu,
bir tanrı yanıyordu .....yüreğin casusluk ederken belleğime .... / güneşi gölgelerken gökkuşagı ....