Şiir > Başkaldırı
üzgün
Kanayan Kelimelerim...
Sen kelimelerimi kanatırken en canalıcı yerinden, / ben en noktasız tümcelerimi kuşanıp gelmiştim
üzgün
Habil'im Kabil'imi öldürür, Yasak elmam cennetimden kovdurur
Omuzlarımızda yaşamın ağır apoletleri / Dilimizde acının keskin giyotinleri... /
olumsuz
Karanlık Bir Gecede/ Yağmur Altında Serenat/ Islanan Ruhum Parçalanıyor Düşen Her Damlayla
Yolunu tanımadım bu firarî gidişlerimin / Asıldığımı görmedim de şizofrenik rüyalarda
olumsuz
Aşkın Nefrete Dönüştüğü Anı Yaşattın...
Dünyanın en iyi kalbine sahip olduğunuzu düşünüyor, ona inanıyorsunuz. O da sizi çok seviyor...Artık sizin için
karışık
Adı Acı Ellerinin...
Kurtsu gölgeler kemiriyordu oysa, / ruhumun derinliklerini, / elin ellerimdeyken
olumsuz
Hani Öfkelerimiz
yorgun bir senfoni çalıyor geceler, / tutsaktır zihin özgürlüğüm bu kirli kaldırımlara,
karışık
Görülmüs Mektuplar
yüreğim kanaya dursun / sen bildirilerimizi dağıt kalabalıklara / kalabalıklar
karamsar
Bir Tanrı Yanıyordu... Yüreğin Casusluk Ederken Belleğime
bir tanrı yanıyordu .....yüreğin casusluk ederken belleğime .... / güneşi gölgelerken gökkuşagı ....