"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

Şiir > Başkaldırı

üzgün

Susmuştun!

Hatırla o yağmurlu günü / Susmuştu! dudakların... buluştuğumuzda / Konuşan,

üzgün

Kız Kulesi

Bakıyorum kız kulesinin ışıklarına, / Oradan nasıl gözüktüğümü düşünüyorum. /

nostaljik

ikizim...

Doğum günümdü dün gece, / Yaşanmış sayılan ama yaşanmamış! /

nostaljik

Anlat Biraz

Memleketim kadar uzak / Memleketim kadar ulaşılmaz / Ve memleketim

karamsar

Acılar Denizi

Ben acılar denizinde boğulmuşum / İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını /

karamsar

Homo Technus

Cinsiyet cinayetleri işlenen labirentsi sokaklarda, ilk gençlik derilerini biriktiriyorum. Zaman tabloları… / Siz

olumsuz

Devrim

bir kelebeğin son gününü / yürüyerek geçirmesidir / devrim

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
Başa Dön