Hatırla o yağmurlu günü
Susmuştu! dudakların... buluştuğumuzda
Konuşan, haykıran, isyankar gözlerina nispet
Ne güzelde anlatıyorlardı oysa mavi-mavi
Beni sevdiğini, bensiz olamayacağınıbir-bir
Usul-usul sokulurken göğsüme...
Dışarıda yağmur olanca hızıyla yağıyordu,
Saçlarının kokusuyla bütünleşen toprak kokusu
Burun deliklerimi sızlatıyordu, ayrılığın işaretleriyle
Masum öpüşlerimize, inat akıp giden saatler
Hep özlemlere koşuyordu an ve an.
Gözlerin susmuştu bu kez, son öpüşmemizde.
Soluk soluğa nefesimizin arasından
Biraz senden, biraz benden süzülen yaşlar
Vakit geldi...diyordu soğuk-soğuk!
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
