Zaman denen oluşta belki de yokuluşta,
Kendime kimlik ararken,gecikmiş veya erken gelmiş,
O kadar çok yaramı keşfettimki kabuk tutmayan,
Nasıl bir öksürük hiç dinmiyorsa geceleri ki nöbettir adı,
Yerli yersiz sızlamaya başladı artık onlarda herhangi biryerimde...
Boşuna yazılmış hiçbir serüven yoktur fikrini savunurken,
Gecenin yalnızlığa mahkum dilimlerinde,
O kadar çok boşluk keşfettimki bana,sana,ona ait olan,
Gözyaşlarım kurudu anlatmaya çalışırken,
Şimdi bu yazıda anlamlanmaya yüz tutarken,
Dumanaltı olmuş bir ögrenci odasında,
Yarası saklı bir şiire dönecek belkide ,
Okunmadıkça,okunmadıkça,okunmadıkça....
