üzgün
Iskalayış
ıskalayış / prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Apollon bir kent / ıskalayınca
Şiir > Kent
üzgün
Bedbaht Kent… Abdulkadir Oğuzhan
Yakılmış evler / Üstünden geçenlere küsmüş caddeler / Ağlamaklı bir
olumlu
Bir Dikili Ağacım Olsun İstiyorum
Bir ağacım olsun istiyorum, / Kollarımı doladığım güçlü gövdesine , mağrur boyu ,benden
nostaljik
İstanbul yansıması
Hangi rolünü oynamak istersin, /Seyircisiz, / Görmediğin gecede, / Bahçede
üzgün
Eski bir intihar
Duvarların kanadığı gecelerin ucunda, / Kılıcını çekmiş bir sessizliğe sarılıyor yokluğun,
üzgün
Kentin ölümüne ortak
Hiçbir gölge oturmadı yanıma, /Senaryosuz gidişte hayatım, / Bilmiyorum, /Rastladım mı kendime hiç
üzgün
Benim Adım İstanbul
Kırık çocuk yüzünden damlayan ölüm korkusu / Göz bebeklerimden çizilen bir İstanbul telaşıdır
nostaljik
Ateşlerinde Seviştiğim Baharlar
Adressiz Bir Mektup; / Bugün ateşin ve güneşin çocuğuyum ben. Yüreğimde volkanlar yanar.
karışık/nostaljik
Melankolisi İstanbul'un
melankolisindeyim işin / derin uyukluyor gece / bir sen uyanıksın
KİTAP İZLERİ
Cumhuriyet'in İlk Sabahı
Şermin Yaşar
Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku