Şiir > Kent
üzgün
Bedbaht Kent… Abdulkadir Oğuzhan
Yakılmış evler / Üstünden geçenlere küsmüş caddeler / Ağlamaklı bir
nostaljik
İstanbul yansıması
Hangi rolünü oynamak istersin, /Seyircisiz, / Görmediğin gecede, / Bahçede
üzgün
Eski bir intihar
Duvarların kanadığı gecelerin ucunda, / Kılıcını çekmiş bir sessizliğe sarılıyor yokluğun,
olumlu
Bir Dikili Ağacım Olsun İstiyorum
Bir ağacım olsun istiyorum, / Kollarımı doladığım güçlü gövdesine , mağrur boyu ,benden
üzgün
Kentin ölümüne ortak
Hiçbir gölge oturmadı yanıma, /Senaryosuz gidişte hayatım, / Bilmiyorum, /Rastladım mı kendime hiç
üzgün
Benim Adım İstanbul
Kırık çocuk yüzünden damlayan ölüm korkusu / Göz bebeklerimden çizilen bir İstanbul telaşıdır
nostaljik
Ateşlerinde Seviştiğim Baharlar
Adressiz Bir Mektup; / Bugün ateşin ve güneşin çocuğuyum ben. Yüreğimde volkanlar yanar.
karışık/nostaljik
Melankolisi İstanbul'un
melankolisindeyim işin / derin uyukluyor gece / bir sen uyanıksın
KİTAP İZLERİ
Sus Barbatus! 1
Faruk Duman
Faruk Duman’ın Kış Mıntıkasında Destansı Bir Canavar: Sus Barbatus! Faruk Duman, Yaşar Kemal geleneğini modernist ve masalsı bir dille yeniden yorumlarken, doğa, insan ve mit
İncelemeyi Oku