"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

Şiir > Kent

üzgün

Safranbolu

yılların yorgun tozu sinmiş saçaklarına, / yavuklu bekleyen öksüz pencerelerde, /

üzgün

Elzem

karanlığa boğulmuş bir çocuk çığlığında / gömdüğüm kırk düğümlü adağımdın yalnızlığa

üzgün

Eski bir intihar

Duvarların kanadığı gecelerin ucunda, / Kılıcını çekmiş bir sessizliğe sarılıyor yokluğun,

nostaljik

İstanbul

İpek dokunuşuyla tenlere ılık ılık / Sabah yeli yola çıktı boğazdan

karamsar

06: 40

Şehvetli bir geceden çıkmış gib şehir / Tenha sokaklar,lekeliçarşaflar gibi buruşmuş

olumlu

Sentez

Doğunun gizemini çalan bir çalgıcı / Duyuluyor her seferinde , /

karışık

Sürgün

adımlarım uzaklaştırıyor beni / kirletilmiş bir kentten gidiyorum / hava

nostaljik

Amed

şimdi karacadağın ıssızlığında / esrarlı sigaranın külüne dumanına hasret /

Başa Dön