Şiir > Kent
üzgün
Kentin ölümüne ortak
Hiçbir gölge oturmadı yanıma, /Senaryosuz gidişte hayatım, / Bilmiyorum, /Rastladım mı kendime hiç
nostaljik
Bir Gün Aşk Olur Adın İstanbul
Bir gün aşk olur adın istanbul... / Birgün uzak vedaların kırılganlığı
olumlu
Ben Melemez'de Değil, Girit'imdeyim
Dağların arasından / Yukarı çıkınca.. / Tepeye kurulmuş köye vardık...
karışık
Ankara
Güven parkın her kumrusu ''sen'' oluyorsun / ve karanfil pasajında gümüşe kesiyor aşk.
nostaljik
Şımarık Ve Fettan Bir Kızdı Bozcaada
Yakamoz taşlı yüzüğü, / Dalgalı ak saçları, / Kekik kokulu
heyecanlı
Sen İstanbul'u kıskanırdın, İstanbul seni.
İki kör noktasıdır yaşamımın / Sen ve bu şehir. /
