Duvarların kanadığı gecelerin ucunda,
Kılıcını çekmiş bir sessizliğe sarılıyor yokluğun,
Her yere ayak basıyor bu fark edilmezlik,
Tırmanıyor şafak ağrısı kasıklarımda..
Yükselen sirenlerin kuruttuğu güller,
Yapraklarını döküyor dudaklarına,
Dudakların zehir olsa,
Zehrin içime aksa..
Çığ düşüyor uzaklığına,
Yürüdüğün sokakların,
Rüzgarında sevişiyor yalnızlığım,
Yelkovan altına sıkışmış bir bakış,
Geç kaldığımı yazıyor zamansızca..
Eskimiş masalarında hüznün,
Martılarını bıçaklıyor İstanbul,
Kapkara bir denizin ortasında,
Sayıklarken başka bir kentin intiharını..
