Şiir > Soyut
Ölümle Sönümlenmiş Yıldız
zamanı kalmamış bir hastaydım, / acımın önündeydi istencim. / soru
üzgün
İzler Kalır Silinmez...
Bavulumda yer kalmadı artık hiçbirşeye / Sırtıma yükledim geri kalan hayallerimi
romantik
Kabul Buyurdum Düşlerini
varsayıyorum …/…herşey söylediğin gibi / sen bergamot kokuyorsun …/…tanıyorsun tenimi /
nostaljik
Sakil Bahçelerinde
Sonsuzluğu arayan siyah gül yıldızları parlatır topraklarında / Çiy düşürürken karanlıklarına su serper
karamsar
Saçma Şair IV
Ey böcek! Ölü bir plastik yiyen acınası / Çöküyor çekiç sesleri ayak tabanına
nostaljik
Ay Aydınlığının Islandığı Gece
Gölün üzerinde ışırken ay. / Ayışığı göle yağıyordu. / süzerinde
üzgün
Sensiz İzlerin Nefesindeyim!
Hayatımın / Sayfaları arasında salınırken / Hazanın katları hicran sızıları
üzgün
Başlamadan Biten Ne Varsa
Başlamadan biten ne varsa işte ben onun parçasıyımdır / Sen, hep uzağımdaki el