"Bir klasik, söyleyeceklerini söylemeyi hiç bitirmemiş kitaptır. — Italo Calvino"

Şiir > Soyut

üzgün

İletki

açıları öğrendim diye / yönünü değiştirdi çocuklar / topraktaydı ayakları

karamsar

Sıcak

Zorlanma: Ağır balkonların çöküş sebebi / Elimi tutsan balmumu erir! /

olumsuz

Entropi

Abdülhamit koca adam! / Minyatür Yahudi korkulukları / Paradoks bitiren

üzgün

Civciv

bu şehir dölleneli çok oldu / civcivler yürür sokaklarında /

üzgün

Hezeyan

kafamın tahtaları gıcırdıyor / yürüyen sen misin.. / ey benim

üzgün

Yol

kimse görmez / ayağında postal / yürür yollar...

düşündürücü

Zaman...

bir elinin iki parmağıyla iki gözünü kapattı / radyoda zaman çalıyordu

nostaljik

Sakil Bahçelerinde

Sonsuzluğu arayan siyah gül yıldızları parlatır topraklarında / Çiy düşürürken karanlıklarına su serper

karamsar

Saçma Şair IV

Ey böcek! Ölü bir plastik yiyen acınası / Çöküyor çekiç sesleri ayak tabanına

Başa Dön