"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"

Şiir > Soyut

nostaljik

Müşteri

bilirim / satıldığım yerden geri geleyim diye / sular döker

üzgün

Keyfim Kaçık

http://farm3.static.flickr.com/2673/4155296673\_0b8bc477d0\_o.jpg / anlamsızlıkların ağırlığı sırtımda / gönül heybem oldukça yüklü

üzgün

Kambur

yorgun kadındır kırlangıç / gün boyu / çamur taşır evine...

nostaljik

Keşke

Bir yılan tıslıyor koynumda, / Gözleri kedigözleri / Ve gökyüzü

olumlu

Koşu .

Aşk damlıyor gözlerinden / İçimde umman oluyor / Sarıyor ruhumu

üzgün

Geçit

dün ile yarın arasında / biraz geceyim ben / biraz

karamsar

Sıcak

Zorlanma: Ağır balkonların çöküş sebebi / Elimi tutsan balmumu erir! /

umutlu

Göç .

Yalnız başlayacak yolculuğum / Herkes olsa da başımda yalnız gideceğim /

üzgün

Prematüre

Hüngür hüngür ağlıyordu sınırları belirsiz gündoğumu cazibesi / ‘Kaçmak kurtulmak’ duygusu

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
Başa Dön