ZAMANIN GÖZLERİ
Zamanın gözleri görmez
Vurur umudu alnından
Çarpılır eşiklere
Eşikler ki kan-revan
Zamanın gözleri görmez
Dolanır aynı yoldan
Sarılır ilk kucağa
Kalmışsa sînede iman
Ve insan, insan, insan
Parçalar benlğini
Umarsız vahşetine
Hazlar üstüne h/az/an
Medine ey ! Medine
Muhtacım soluğuna
Banada aç kapını
Kalmadı başka mekân
