..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Doğru şeritte olsanız bile, olduğunuz yerde kalırsanız er geç ezilirsiniz. -Will Rogers
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Kent > Yûşa Irmak




5 Eylül 2020
Kökleri Olmayan Bir Ağacım Pürtelaş Sokağında  
Kökleri Olmayan Bir Ağacım Pürtelaş Sokağında

Yûşa Irmak


Saat 03:46 2020 yılının Ağustos ayının 18’nci sabahı… Öykü mü yoksa hikâye mi yazmalıyım diye düşünüyorum… Bunu düşünürken öykü ile hikâye arasında ince ama önemli bir ayrımın olduğunu anımsıyorum. Hangi kitaptan okudum tam olarak hatırıma gelmiyor olsa da hikâyede daha çok insanın içine doğulan şahsi yaşantısından kesitlerin veya bir yaşanılmışlığın dramatize edilerek anlatılması, öykü de ise yaşanılmamış (ve belki de yaşanılmayacak) olanın kurgu edilerek yazılması gerektiğine dair bir metin okumuştum.


:BGC:
Saat 03:46 2020 yılının Ağustos ayının 18’nci sabahı… Öykü mü yoksa hikâye mi yazmalıyım diye düşünüyorum… Bunu düşünürken öykü ile hikâye arasında ince ama önemli bir ayrımın olduğunu anımsıyorum. Hangi kitaptan okudum tam olarak hatırıma gelmiyor olsa da hikâyede daha çok insanın içine doğulan şahsi yaşantısından kesitlerin veya bir yaşanılmışlığın dramatize edilerek anlatılması, öykü de ise yaşanılmamış (ve belki de yaşanılmayacak) olanın kurgu edilerek yazılması gerektiğine dair bir metin okumuştum.

Neden bu tanım hala kafamın içinde duruyor onu da bilmiyorum ama bu tanım hoşuma gitmiş belleğimde kalmış deyip geçiyorum. Şimdi müsaade ederseniz yukarıdaki tanıma kendim de bir ekleme yapmak istiyorum…

Şöyle ki; hikayeci dediğimiz kişiler esasen herhangi bir manzarayı tuvaline geçiren ressam gibi somut olanı anlatırken, öykücü soyut bir ressama benzetilebilir diye düşünüyorum. Binaenaleyh soyut resmin ressamı, yaşadığı ve algıladığı hayattan hareketle çıkarımlarda bulunur; tahayyül eder; yıkar, yeniden inşa eder. Öykücü ise; gerçekliği çok fazla dikkate almayarak kurguladığı öyküsüyle, hayata nasıl bir anlam yüklediğini ve hayatı nasıl gördüğünü anlatır.

İşte bu alemde her şey bir öykünün veya hikayenin malzemesini oluşturur. Evler, sokaklar, semtler, yollar, yeni yerler, eski mekanlar benim gibi beyninin üzerine oturan tiplerle isterse konuşabilir…
Kimi zaman: “Biraz daha kal gitme” der bir ev ama sen hazır değilsindir henüz gitmeye.
“Zaman geldi, git artık” der bir sokak sen uyuşup kaldığında.
“Hızlı sür arabayı” der veya “Sağa sap ki başına iyi bir şey gelsin” hatta “Bugün hiç çıkmamalıydın mahalleye” bile diyebilir bir semt o günden hayır gelmeyecekse…
Eh biz de çıktık bugün yine İstanbul’u seyrelemeye… Şimdi Taksim meydanındayım. Ara sokaklara dalmam gerekiyor ama İstanbul’da Allah’ın her günü “günün olmadık bir saati” yaşandığı için inanın nasıl dalacağımı ben de bilemiyorum…
Neden böyle bilmiyorum. Taksim’den Fındıklı’ya, oradan Eminönü tarafına uzanan tüm yollar sanki kendi aralarında anlaşmış gibi aynı anda tıkanıveriyor… Ahesta revan çöp kamyonları, belediyenin yıllar süren yol çalışmaları, park halindeki bir aracı çekerken bin araç şoförüne “ya sabır” çektirten trafik polisleri, az ötede iki uyanığın önde gitme sevdası yüzünden yaptığı kaza, Kazancı Yokuşu’nu ters yönde geri geri çıkmaya çalışan kafası güzel sürücüler vs, işte bu kenti yaşanmaz hale getiriyor…
Allah’a şükürler olsun ki henüz yağmur, kar filan yok yollarda. O da olsa 20 dakikalık yol, iki saatte çıkıverir… Bu iki saat süresince korna sesleri, her araçtan gelen yerli yabancı cistak müzikler, sürücülerin sesli küfürleri, trafikte kalmanın sıkıntısını eşine telefonda bağıra bağıra küfür ederek çıkartan metropol ayıları, yayaların geçecek yer bulamaması yüzünden söylene söylene araçlarının arasında yürümeye çalışmaları, kent insanını ve sakinlerini bizi bile çileden çıkartabiliyor. Kim bilir belki bu dayanılmaz gürültüden insanlar kendi evlerinde ses almayan en uçtaki odalarına kaçışmakta buluyorlardır çareyi…
Kaldırımlardaki yayalara gelince, bunların bir kısmı, tıpkı yağmur geçene kadar saçak altına sığınanlar gibi kaçacak delik ararlar hep…
Kalan kısmı da bu gayya kuyusundan olabildiğince hızlı bir şekilde kurtulmak için, caddelerin arasında bir yardım eli gibi uzanan daracık sokak aralarının kollarına atarlar kendilerini…
İşte ben de tam olarak bu sokaklardan biri olan Pürtelaş Sokağının başındayım.
Bu sokakta kediler, yosun tutmuş taşlar, sessiz ve sesli evler, perdesiz haneler, sokağa yayılmış yemek kokuları, usulca akan su, saksı ve tenekeler içinde yetiştirilen çiçekler, birbirini tanımayan ve görmeyen semt komşuları, sokak aralarında el ele gezen çiftler, çocuklu aileler ve bendeniz Pürtelaş Sokağı’nda İstanbul’un hengamesini değil, yaşamın bu şedit acımasızlığını, güvenilmezliğini, bilinmezliğini inkar etmek için gözlerimizi kapatıp sevdiklerimizin hayalini kurabiliyoruz istemsiz…
Örneğin şuan belleğimden tam olarak;
“Ten ki sana salınır
belli bir dalgayım
sen kıyımsın, susuyorum
sesim sensiz, sessiz
nerelerdeyiz?
-Bu gitmeler yordu, yıktı beni…”
diye giden satırlar geçiyordu…
Bir korna sesine gözlerimi açıp telefonumu kurcalarken sen de o an aynı şeyleri düşünmüş gibi semtini, evin hikayesini çevresini; ağaçlarını, balıklarını, sokakta top oynayan çocukları, tatlı kedicikleri, sevimli komşularını, yalnızlığını, çıkmazlarını, halini anlatan güzel bir müzik paylaşıyorsun kendi Pürtelaş Sokağı’nda…
Şimdi ben nasıl hüzünlenmeyeyim ey yar?
Günüm nasıl aydın olsun ki benim?
Havam nasıl kararmasın benim?
Çeşmimden yağmur gibi damlalar nasıl düşüvermesin boş avuçlarıma.
Birdenbire gelen bu hüzünlere, yüzyıldır bizi birbirimizden ayrı yaşatan zillet içinde saklı olan izzete tutunup kalakaldım tek başıma…
Düşünüyorum da şuan Pürtelaş Sokağına aniden bir yağmur yağsa…
Trafik iyice kilit olsa, sen yanımda olsan arabanın camları buharlansa, buharlanan cama düşüncelerimizin resmini, haritasını parmaklarımızla birlikte çizsek…
Ah! olsan şimdi yanımda…
Trafik açıldığında seyahatler çekse içimiz…
Pürtelaş Sokağı’ndan bilinmedik ıssız yollara, oradan gotik binaların dizildiği bol heykelli ağaçlık yollara; yeşil, kırmızı, turuncu yanan işaret levhalarını geride bırakıp yalnız kalabileceğimiz kentin en izbe yerlerinde saklansaydık…
Yüzüne bakıp sana aşık olduğumu söylesem,
gözlerine bakarak derinlerine dalsam,
hiçbir şeyin seni sevmekten beni alıkoyamayacağını anlatsam…
Ah be kardeşim durun yahu iki dakika!
İki dakika hayal de kurdurtmayacaksınız anlaşılan bana!
Tamam yaylanıyoruz işte…
Hayal kurmak da neyimize…



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın kent kümesinde bulunan diğer yazıları...
Ehram Yokuşu, Beşiktaş

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Aldanıyor Muyuz? Aldatıyor Muyuz?
Bir Şey
Balatlı Deli Behram’ı Kaybettik
Kim Bilir?
Mavi Deniz Marmara ve Sen
Dörtnala
Esre Ânı, Hâr Ânı…
Tarziye / تَرْضِيَه
Bir Ziyafet
Çokça Pınarın Başındayım

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Med Cezir [Şiir]
Yâr Gördüm [Şiir]
Külle Yıkanır mı Sırlar? [Şiir]
Dediler [Şiir]
Kehribar Gözlüm [Şiir]
Med Cezir [Şiir]
Turnalar [Şiir]
Bilmiyorum [Şiir]
Yuh Olsun [Şiir]
Bıçkın Yüzünde Kehribar Gülüşü [Şiir]


Yûşa Irmak kimdir?

Felsefe ve edebiyat aşığı! Yayıncı, gazeteci ve kitapsever. . .


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2021 | © Yûşa Irmak, 2021
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.