Bir dal kırılır, sessizce,
aşk, göğün omzuna düşer.
Sen bir bahar, ben dalında çiçek,
ama rüzgâr hep ayrılık kokar..
Özlem,
deniz dibinde bir taş,
ağır,
kimse görmez,
ama batırır gemiyi.
Gözlerinle başlar her sabah,
bir sokak lambası yanar içimde,
sönmez,
sadece titrer..
Sevgi,
avucuma bıraktığın bir kuştu,
kanatları ince,
uçtu mu bilemem,
ama tüyü hâlâ parmaklarımda.
Kavuşmak dedin,
bir an,
bir gölge,
ellerimiz değdi sandım,
meğer gökyüzü aldatmış..
Ayrılık,
bir kapı,
aralık,
ne kapanır, ne açılır.
Adın,
dudaklarımda bir hece,
söylesem dağılır,
sussam büyür..
Yine de beklerim,
bir bulut geçer belki,
içinde sen.
Aşk,
ne biter, ne tamamlanır,
bir yara gibi taşırım,
kanar,
ama güzeldir…
