"Sözcükler, elbette, insanlığın kullandığı en güçlü ilaçtır. — Rudyard Kipling"
"Sözcükler, elbette, insanlığın kullandığı en güçlü ilaçtır. — Rudyard Kipling"
İçine kaçar umudun, hayallerin, erkekliğin… tutamazsın. Boşluğun düşer içine… yaşayamazsın.
ben kimim sahiden.
damlatan bir musluk,
kaçak elektrik,
yeşil reçete ile satılan ilaç
sünnet derisi,
Günlük bayan erkek ilişkileri ilgili bir yazıdır.
doğrusu ben otobüse bineyim. Sizler de yaşadıklarımı görün. Televizyonda bir film izler gibi. Öyle hayal edin. Nedenleri ve nasılları birlikte görelim. Ne dersiniz?
memed ilkokula başlar; çalışkandır, başarılıdır; öğretmenlerinin sevgisini, takdirini kazanır. okuldan eve gelirken; onu, siyah göğüslüklü, beyaz yakalı, siyah bez çantalı, kara lastik ayakkabılı gören anneler, anne adayları; özenirler, şevkat ve sevgi gösterirler ona:
Gün ışıldadı ve ben saatime baktım. Zaman ilerliyordu. Hangi saate bakarsam bakayım durmadı yelkovan!
Yaşam döngüleri yaşatıyordu bize, o oyuncuyken, ben seyirciydim, şimdiyse ben oyuncuydum, o seyirci...
Yılların ardından, aynı sahnede sahnelenen tek kişilik oyunu ben oynuyordum şimdi. Fakat alışık olmadığım
sahne ışıkları gözümü alıyor, alkışlar içim
Benim gibi küçük bir kasabada mı yaşıyorsunuz? Zaman zaman çevrenizden sıkılıyor musunuz? Kasabanızın olanaksızlıklarından yakınıyor musunuz? Veya ne bileyim daha büyük
Aylardan kasım Umut'um. Kar yağıyor yeryüzüne..
İlahi bir elle düzenlenmiş, kat,kat; yaprak, yaprak; saf, temiz, bembeyaz, lekesiz bir çiçekken düşen taneler; barış için kirleniyor;
kirleniyor Umut'um, kirleniyor kızıl lekelerle, kirleniyor biryerlerde.
kadın erkek ilişkisi üzerine değişik bir bakış
garip ama gerçek
Araya başkaları girdi, roller değişti. Başkalarına “sevgili” dedik, “el ele” gezmeler oldu caddelerin kaldırımlarında, kaçamak ve sahte bir öpücük oldu yaşama sığdırdığımız mülteci hayatımız. Hepsi aşk suretiydi. Aşk yalnız “ikimiz” deydi!
Senli yüreğim daha da ongun...
Çünkü geleceğin mesut düşlerini
mavilerimde sen sakladın...
Beni sevginle, şefkatinle sen donattın...
“Gözlerindeki ışık, kendi dünyanı aydınlattı gözlerimde. Gördüklerim içimi ısıttı. Isındım sana. Sana ısınmam için ne haftalara gerek var, ne seni sevmem için yıllara...” Bir insan bir insanı ne kadar sürede sevebilir?
Henüz küçük bir kızken,
Yani ayaklarım sandalyeden sarkar ve yere basamazken
Elimde acemice tuttuğum kaşıkla,
Tabağıma düşünceli düşünceli bakardım…
sevdiklerinize değer verdiğinizi düşünüyorsanız , ihtiyacı oldukları zamanda yanlarında olmaktan kaçınmayın.Unutmayın ki, zamanında müdehale edilmemiş bir yara ömür boyu kanamaya mahkumdur.
