Şiir > Anı
nostaljik
Ölü Atlar Harasi
yeleleri gümüssuyuna batmis taylari kusattim / ecdadi asil safkan kisraklarin boynuna astim
dramatik
Sahi, ölüm sadece bana mı ?!!
Yerle göğün birleştiği yerde midir, ölüm ? / Yoksa yanı başınızda komidinin üstünde
üzgün
Gün Batımı Gibiydi Gidişin
ıslaktı bakışların, üşütüyordu / ince bir hüzündü gülüşün / suskunluğun
üzgün
Öldüm Sayende
Bir k'aşık suda boğulmaktı terk edilmek, / ...ve ben mübalağasız öldüm sayende..! /
nostaljik
Nazilli: En Eski Hatırlamaların Adı
Ben, bu kumruyu bir yerden tanıyorum; / Bu dut ağacı bana hiç yabancı
üzgün
Koskoca İstanbul...
koskoca istanbul bir ben gibi.. / hayata dair kırıkları maviye bırakıyorum,