Şiir > Anı
nostaljik
Nazilli: En Eski Hatırlamaların Adı
Ben, bu kumruyu bir yerden tanıyorum; / Bu dut ağacı bana hiç yabancı
üzgün
Koskoca İstanbul...
koskoca istanbul bir ben gibi.. / hayata dair kırıkları maviye bırakıyorum,
dramatik
Sahi, ölüm sadece bana mı ?!!
Yerle göğün birleştiği yerde midir, ölüm ? / Yoksa yanı başınızda komidinin üstünde
üzgün
Teşekkür Etmek Zor Mu?..
Teşekkür etmek zor mu? / Günlerden bir gündü. Soma B Termik Santralında çalıştığım
üzgün
Kırık Kalpler
Pembe panjurlu bir evde yeşillikler içinde bir yalıda oturuyorduk Beşiktaş kıyılarında karşımızda ki evde