Şiir > Anı
üzgün
Gün Batımı Gibiydi Gidişin
ıslaktı bakışların, üşütüyordu / ince bir hüzündü gülüşün / suskunluğun
dramatik
Sahi, ölüm sadece bana mı ?!!
Yerle göğün birleştiği yerde midir, ölüm ? / Yoksa yanı başınızda komidinin üstünde
üzgün
Koskoca İstanbul...
koskoca istanbul bir ben gibi.. / hayata dair kırıkları maviye bırakıyorum,
nostaljik
Zamansız Gelen Kış
Güneş vardı bir zamanlar, ısıtırdı içimi / Türlü türlü ışık oyunları oynardı odamın
nostaljik
Nazilli: En Eski Hatırlamaların Adı
Ben, bu kumruyu bir yerden tanıyorum; / Bu dut ağacı bana hiç yabancı