Şiir > Anı
üzgün
Çeltikdereli Sami...
1981 yılının Temmuz ayıydı. Geceden sıcak bir yaz günü olacağı belliydi. Babam çok erkenden beni kaldırdı."Bugün
üzgün
Koskoca İstanbul...
koskoca istanbul bir ben gibi.. / hayata dair kırıkları maviye bırakıyorum,
karamsar
Bu şehri Moskovanınki Her Sengi Bin Misli Pahad
nüfus burda yaz kış aynıdır hiç değişmez (12 000 385) ölenlerin yerini yeni doğanlar doğandan çok
olumlu
Sevdam
CANIMDA CAN BILDIM YUREGIMDEKI SEVDAYI BEN GOZLERINDE SEVDIM DUNYAYI....... 1998 Ylinda gozlerimden yuregime giren ve bir
karışık
Bayram Yerlerinde Kaldı Çocukluğumuz.
Günahkar bedenlerimiz vardı / Bir yerlerde çetelesi tutulan / Boy
üzgün
Ağlıyorsun
AĞLIYORSUN / Ağlıyorsun, çaresizliğin demir parmakların boğazında, / Bütün yelkenleri
üzgün
Seni Pazar Günü Daha Çok Özlüyorum
Yokluğun Pazar günü daha derin bende. Daha fazla özlemle bakıyorum parkta gördüğüm her sevgiliye. Ve daha
nostaljik
Güneşin Gölgesi Düştü Gündüze.
Güneşin gölgesi düştü gündüze. / Emanet bıraktığın. / Düşleri sorsana.
KİTAP İZLERİ
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk
Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku