Rab eyleye ona, Hidayet
Adı güzel kendi bet
Düşman, ana olmamalıydı,oldu
Biçare hem,gülleri soldu
Gönlüm çekmiş,ona set
Diliyorsam yine,iyi niyet
Bendeki yürek,hep buydu
Kendisi ise,şeytana uydu!
Bundan böyle,hep gurbet
Gönül sakin,yok garabet
Bazısı,ömür boyu toydu
Kimisi ise,duru soydu
Hep dediler,onu terket!
Yeter bitsin,başındaki felaket
Baktım,güller suya doydu
Ayrılık cana tek yoldu
Kendine bile,etmedi rahmet
Gelmişti dünyaya,bir zahmet
Kuyusu susuz kup-kuruydu
Faidesiz,bir insan oğluydu
Görgüsü anadan,tek haşmet!
Melek misin ki,sabret?
Dertleri içime,iyice oturdu
Hesap er geç,sorulurdu!
Aldı mazlumların ahına davet
Allaha havale ,bu Hidayet
Hal giderek,tam bozuldu
Kişi,önce kendine sorundu.
07.12.2007.
Osmangazi-İZMİR.
