Tramvayın en arkasında okudum,
Taş ustası,
Yanısıra geçip giden,
Bir otobüs../Bakışlar duman..
Çaresiz kaldığım zamanlarda gider, bir taş ustası bulur, onu seyrederim.
Adam belki yüz kere vurur taşa.
Ama değil kırmak, küçücük bir çatlak bile oluşturamaz.
Sonra birden, yüzbirinci vuruşta taş ikiye ayrılıverir.
İşte o zaman anlarım ki; taşı ikiye bölen o son vuruş değil,
ondan öncekilerdir." ../Jacop Riis
Böyle bakarken yakalandım,
Genç ayakları su yüzünde,
Sevişen bir alfabe../Gözleri yarıaçık..
Önce sustum,
Süzüldüm, farkındayım..
Sonra sustum,
Bilmediği bir şey,
O an orda yoktum..
Tramvayın en arkasında,
Boşalan bir yere oturdum,
Yağmur izine karışmış,
Parmak uçlarım.. /
Cama çizilmiş binlerce (P),
Hiçbir kadını kelimelerle sevmedim..
Hiçbir kadını dilsizliğinden,
Hiçbir kadını isminden,
Hiçbir kadını../Kendiliğinden...
Bir taş ustası buldum,
Yanıbaşında,
Uyudum,
Uyudum,
Kanatları kırık bir melekten,
Acıya daha suskundum...
