Şiir > Bireysel
üzgün
Değerinizi Daha İyi Anladım
Hani dostları olmalı insanın demiştin ya anne / Etrafım düşman dolu, dost değil
üzgün
ölmek
ne zaman ölmek istesem,aklıma sen düşersin, / vazgeçerim ölmekten,vazgeçerim tekrar sevmekten... /
üzgün
Ben Hiç İstanbul Olamadım
Bugün İstanbul tadındayım / Bahar dallarım açmış, bahar kokmaktayım /
olumlu
Özgür Çocukluğumuz
Bizim çocukluğumuzda; / Sokaklar bizimdi sonuna kadar. / Oynardık durmadan,
üzgün
Ağlama Gözlerim
AĞLAMA GÖZLERİM / prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Bir bahar sabahı kırda yürürken