Şiir > Bireysel
üzgün
Ağlama Gözlerim
AĞLAMA GÖZLERİM / prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Bir bahar sabahı kırda yürürken
üzgün
Değerinizi Daha İyi Anladım
Hani dostları olmalı insanın demiştin ya anne / Etrafım düşman dolu, dost değil
üzgün
Yazdan Kalan
Hani yaz çekilecek ya şehrinin kıyısından, / Kuşlar takılıp mevsimin eteklerine göçecek ya
üzgün
Aşka Mektup
AŞKA MEKTUP / Burada aşklar yas tutuyor, suskunluğumun dramatik akisleri doğayla ölüm kalım
üzgün
Yedi Veren Gülmenin Mevsimi
Güneşi toplayacaktık bahçemizden / Hep,çiçeklerimiz için yağacaktı yağmurlar / Sokaklar