Portakal kadınlarım oldu benim.
Kimisini soydum başucuma koydum,
kimisini emdim damlası kalmadı,
posasıydı dışarı atılan,
kimisini ikiye ayırdım ortadan.
Birkaçına dişlerimi geçirdim, çiğnedim, sindirdim.
Kimisi çok tatlıydı içimi baydı,
kimisi ekşi,
tattığımda suratım bir bebeğinki gibiydi.
Boyları, enleri biraz değişikti,
ama özünde hepsi birbirine benzerdi,
Kimbilir belki tatmasam,
bir natürmort tablonun baş misafirleri olan
sanat şahaserleriydi.
Dedim ya keşke hiç tatmasaydım kimilerini.
