"Sabahın sekizi ve Salı... Henüz kahvemi bitirmeden önce, Tanrı'dan daha azını yargılayabilir miyim?" - Dorothy Parker"

Şiir > Bireysel

üzgün

Gibiydi...

Acılarım sana emanet ben gidiyorum… / Ve onunla karşılaştım karanlığın en asi anında…

üzgün

Mahkum

Sereserpe oturmuşum ki bir yanılgının üzerine / Ne o sallanabiliyor ağırlığımdan

karamsar

Derviş

bir derviş uykusu var ben de, dalamadığım / aramaktan yorulmuş /

üzgün

Kâhya

Sarhoş bir gülümseme / Doruklarımda kanadı kırık kuş / Künde

nostaljik

Ada

Küçük kaldık, / gönlümüzün / uçsuz bucaksız /

düşündürücü

Belki

Belki / Cehennemdedir cennet / Ve cehennemdesin /

üzgün

Gözyaşı

\] / GÖZYAŞI / Olsaydı gözümde yaşım, ağlardım saatlerce

olumlu

ay

bazen düşünürüm / acaba ay / yukarıda tek başına

nostaljik

Taklit

imitasyon sevdalara geldi takvim / tarihi artık sıfırlarla yazıyoruz /

olumsuz

Aşkın Getirisi

Elindeki çakıyı bir daha salladı. yaşamayacak namussuz diyip hayvanın boynunu bir anda büyük bir hışımla kesmeye

üzgün

Şiir

Saat on ikiyi vurdu, / Yani: gecenin tam yarısı. /

düşündürücü

Şiir

gerçekler nedir başlarsan öğrenmeye / anlamaya başlıyorsun / ve anlamsızlaşıyor

KİTAP İZLERİ

Sırça Köşk

Sabahattin Ali

Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
Başa Dön