"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"

Şiir > Bireysel

üzgün

Ağır

Çalındıkça duvar diplerinde / ömrüm / Yıllar sonrasına sustum

üzgün

Çığlık

\] \] / yaşam çığlık çığlığa geçiyordu / gözlerin kor

üzgün

Veda

deliksiz bir uyku / istersin / yorgunum / kırılgan gönlün / veda akşamıdır bu /

nostaljik

O

Soğuk bir İstanbul sabahı, / Deniz kenarındayım. / Dalgaları dinliyorum,

olumlu

Okumak

\]ÇOK OKUMALIYIZ ÇOK! / “Oku” kuranı kerim… / “İlim Çin

nostaljik

Asivemavi

Uzaklardan gülümsemiştin hani, / Islak ve Pespembe, / Dokunmuştun gökkuşağına,

üzgün

Mahkum

Sereserpe oturmuşum ki bir yanılgının üzerine / Ne o sallanabiliyor ağırlığımdan

Başa Dön