"Herkes bir roman yazabilir, ama kaç kişi yazdığı o romanı okuyup da hâlâ kendi zekasına güvenebilir?" – Dorothy Parker"

Şiir > Özlem Şiirleri

üzgün

Olmalıydı

Bugün yok nefesin aldığım nefeste / Başka bir şehrin sabahından günaydın dedin, yeni

karışık

Anadoluya Ağıt

ANADOLUYA AĞIT YA DA ÜTOPİK BİR SEVDANIN SÖYLEMİ / Senin o beğenmeyip burun

nostaljik

Özledim

*Yağmurlu bir günde sırılsıklam olmayı,* / *O eşsiz sevdalarda alev alev yanmayı,* / *Geçit vermez dağlara

nostaljik

gurbet

ruzgarın kıyısında durdu yağmur, / gozlerimden akarken, / saclarından dogdu

üzgün

Korkar elbet

anlamı olmayan dizelere benzese de yazılanlar.. / yaşananlanların gölgesinde.. /

üzgün

Ağlarsın

*Bırakıp giderken beni virane,* / *Sormadın halimi şimdi sana ne,* / *Yalanmış meğerse senin bahane,* /

nostaljik

akdenizlim

akdenizlim / gözlerine zeytin karası çalınmış / esaret zincirlerinin ilk

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
Başa Dön