"Bütün büyük edebiyat, iki hikâyeden biridir: yolculuk ya da yabancının gelişi. — Lev Tolstoy"

Şiir > Özlem Şiirleri

üzgün

Anacığım...

Bir zamanlar dudaklarım dokunurken gül yüzüne, / Şimdi yağmur taneleri düşer olmuş kabrinin

üzgün

Yol Ağrısı

sana lazım değil artık bu kaybedilecek hüzünler / istanbul'dan ayrılışına alışmam lazım

üzgün

Sanadır Özlemim

Tutunacak bir dal arıyorsa ellerim / Fotoğrafına bakıp da seni düşlüyorsa gözlerim

olumlu

bazen

bazen, / çağlayanların güneşe karıştığı / mavi beyaz seslerinde

karamsar

Dağlar

Dağlar Bana Hüküm Vermi̇ş Cezam Ölüm / Dağin Havasi Bi̇lekleri̇mde Kelepçe

nostaljik

Özledim

*Yağmurlu bir günde sırılsıklam olmayı,* / *O eşsiz sevdalarda alev alev yanmayı,* / *Geçit vermez dağlara

üzgün

Sensizlik

\] \] / Yoksun yanımda, / Şuan senin yanında olabilsem,elini

üzgün

Su

bilirse ay / bilir / nerede olduğunu /

umutlu

Gel Yar

“Gözlerimden akan yaşlar elimde tuttuğum gülün kanları” / Gel yar /

üzgün

Sevgiliye

Her şeye değdi / Biliyor musun? / Seni görmek

olumlu

Uzat Ellerini

Sana ellerimi uzatacağım sevdiğim / merhametle, şevkatle / sevgiyle okşayan

üzgün

Hasret

Hasret / Bilmem yaşadın mı gurbet elde yalnızlığı, hasretliği, /

Başa Dön