İki Melek

Aynaya bakacaksın bazı günler,
Göreceksin kendini.
Ama asla fark edemeyeceksin
Sana bakan gözleri.
Hep etrafında olacak onlar,
Seni seyredecekler;
Kimi zaman kırık bir aynadan,
Kimi zaman da bulutlardan.
Damlalar düşecek göklerden,
Sen yağmur yağıyor sanacaksın.
Ama o yüce insan
Sevgisini akıtıyor olacak bulutlardan.
Farkında olmadan dans edeceksin onunla,
Bir olacaksın tekrar.
Neler olduğunu bilemeyecek olsan da
O, tüm asilliğiyle orada olacak,
Ve seni durmadan yıkayacak.
Tüm sevgini yollamış olacaksın bir gün ona
O da kanatlarına takmış olacak.
Son sevgi tüyün de ulaşınca
Yitip gideceksin.
Nice sevgiler yollanacak ardından,
Sen de oturup onunla bulutlarda,
Kanatlarına takacaksın onları.
Sonra şunlar dolaşacak ağızlarda;
İki melek günü geldiğinde,
Layık oldukları yerde buluştular.
Bulutların üzerindeki,
En büyük sevgilerin mabedinde.