"Bir hikâye, insan ruhuna bırakılan mektuptur. — Neil Gaiman"

Şiir > Soyut

üzgün

Mevsimlerden Sonbahar

yorgun kollarında taşıdığın düşler / seni nereye kadar tutabilir /

karışık

Topladım

Topraktan yıldız topladım / Gökyüzünden çiçek!.. / Attım hepsini denize

üzgün

Zamanın Eziyeti

Kalp, acıları, hüzünleri gömebilen bir yapı değilmiş meğer. Zaman kazma kürek olamıyormuş söylenenin aksine. Yıllar önce

üzgün

Gibi...

Ağrısı gözbebeklerimde saklı / Şarkısı dudaklarıma hapsolmuş / Günün geceye

karamsar

O Gelir Akla

Tam "unuttum"dersın / ama unutmadıqını sadece SEN BILIRSIN.. / arkadaslarına

üzgün

Anafor

elimi dayadıkça alnıma / büyüdü üstüne yazılan çıban! / yarın

Başa Dön