"Bir şiir asla bitmez, yalnızca terk edilir. — Paul Valéry"

Şiir > Soyut

üzgün

Mesken

Kayıp benim şehrim.. / Kasabam,köyüm,mekanım / Ondandır bir türlü tutamadığım

nostaljik

Bir Dolunay

Yalınayak bir dolunay gezerdi bahçemizde / Bulut üstü ahkâmıydı sandalında ağırlığı

olumsuz

Vadii

hayat suskundu ve etlerim kemiklerimden tam anlamıyla ayrılmak üzereydi / ve ben yol

umutlu

Nida. ,!

Karanlığa meydan okur da sessiz feryadım! / Kendi kendine yanıp söner; tezat yaşantım.

nostaljik

"Seda"

Serseri mayın gibiydi sözleri. / Eriten mavi gökyüzünü. / Dem

üzgün

Sessizce

içimde birikmiştiler... / kilitlenmiştiler. / yapayalnız, /

karamsar

Mavi

Üstü kir tutmuş düşünceleri / Kalbinin tortusundan uzakta / Riyakâr

üzgün

Mevsimlerden Sonbahar

yorgun kollarında taşıdığın düşler / seni nereye kadar tutabilir /

Başa Dön