Dün bir şair öldü izmirde...
Gazeteler olayı manşet manşet bastılar.
Neden öldüğünü anlıyamadı hiç kimse,
Hırsızlık olduğunda karar kıldılar.
Şaiirin duygularını çalmışlar...
Birkaç şiirini bulmuşlar cebinde,
Kesik kesik mısralarla doluymuş.
Belli ki yazan gibi
Onlar da can çekişiyormuş...
Son kez bir rıhtımda görmüşler Onu
Bir gemiye mendil sallıyormuş.
Dalgalar dansederken gözbebeklerinde
O belki de hayatında ilk kez
Bir çocuk gibi ağlıyormuş...
Sanki bir anda yaşlanmış şair
Artık bakışları mutlu değilmiş
Sonra
Eco'nun meyhanesine dalıp
İçme diyenlerin inadına içmiş...
Dün bir şair öldü izmirde
Neden öldüğünü hiç kimse anlıyamadı
Ve tabutu yükselirken omuzlar üzerinde
Yarı tükenmiş dost kalemi
Bir köşede ağlıyordu...
Dün karalar giymişti kentim
Her köşede bir insan
Her insanda gözyaşı vardı...
