karamsar
Aynı anadan zehir emmişiz
Vefasızlığımı kendimden saklıyorum / Mümkünmüş gibi bilmezden gelmek... / İnadına
Şiir > Soyut
üzgün
Bir çocuk ağlıyor gurubun mahşer yerinde
Gün batmış duyguların harman yerinde / Gök ıslak bir keman sesi kızıllığında
üzgün
Tirajım Rakamlarla Ölçülmüyor
Şimdi çöl vakitlerinde / Cam güzelinin hüzünlü bakışlarını topluyorum pencerelerden /
nostaljik
Yine de Sever miydin Beni?
Dünya avuçlarımızda, / Ben kollarında, / Hayallerimiz yanı başımızda olsa...
üzgün
Çıplak Gözlü Çocuklar
büyüyor kuraklıkların ardı sıra ruhların üşümesi / buz yanığı tenlerde savruk örtünüvermelerle
karamsar
Hayat Nağmeleri
'Ömrümün yokuşu siyaha bürünmüş; hayatın tozlarından.' / Ben ise geç fark etmişim toz
üzgün
Kaç Ben Kattık Benliğimize Bedensiz
her adımda kendimizi bıraktık karanlıklara / her yolda kendimizi bulmak istedik her adımda
üzgün
Mavi Ayıcıklı Pijama...
Tenimin üzerinde kimsesiz uzanır dokunsan / Geceden kalma o bebek kokun...