Şiir > Soyut
üzgün
Kayıp Sokaklardaki Güneş
Sensiz ifadesizim, / İfadelerim kifayesiz..... / Yokluğun varlığından kalan tek
karamsar
Aynı anadan zehir emmişiz
Vefasızlığımı kendimden saklıyorum / Mümkünmüş gibi bilmezden gelmek... / İnadına
nostaljik
Japon Kagidina Düser Kar Taneleri
Okyanus tanrisi Olekum`un kullari; / dalga köpüklerinin / sabah ayinlerinden
romantik
Yazın Peygamberi "Tanrım"
Tapılacak bir tanrı aradılar / buldular,inandılar,kutsadılar / boşuna bu ayin
nostaljik
Şarkılı derede yıkandım bu gece
Şarkılı derede yıkandım bu gece / Notalarını ayrıştırdım şekerpembe eleklerle /
üzgün
Gülüşünle Git
Avuçlarımda biriktirdiğim nisan yağmurlarının yanısıra / Bulutlara karışan gözyaşlarımda gidişinin ardında
karamsar
Uykumu Kaçırıyorsun!
Uykumu Kaçırıyorsun / Saat kaçı gösteriyor? / Kaçırdığım otobüs tekrar
üzgün
Bir çocuk ağlıyor gurubun mahşer yerinde
Gün batmış duyguların harman yerinde / Gök ıslak bir keman sesi kızıllığında
karamsar
Atlı Mahkümlar Geçtii Sabahı
atlı mahkumlar geçiyor cama akıyor terleri, gün / direnirken güneş karaltılarına kırgın-kızgın
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku