Şiir > Soyut
üzgün
Belki de Yalandı
Meridyenler arası otobüs / Duraklarında ağlaşamadık. / Paraleller arasında yitirdiklerime
üzgün
Sen Hüzünlenme Giderim!
Anlıyorum çaresizliğini / Sessizliğinde gitmemi istediğini / Nedenlerin peşinden gittiğini
nostaljik
Bunca Metaforun Ardından Eğer, Yine Aynada Malatyalı Olduğun Kanısına Varamıyorsan
sen bilmezsin, gel anlatacağım. / malatya kayısı bademle servis edilir. /
nostaljik
Kim Bilebilir Ki.
Bir deniz kabuğu gibiyim.. / Okyanusların çığlıkları içimde saklıdır.. /
nostaljik
Ah! Şu Benim Taşıyamadıklarım...
Karanlığın çağırdığı / O yerdeyim / Dünyanın bittiği yerde
üzgün
Seni Tanıyalı Uzadı Geceler
seni tanıyalı geceler uzadı önüne geçilmez bir / sıkıntı oldu sensizlik kara bir
