Şiir > Soyut
üzgün
Aşk Yolunda Kopan Bir Yaprak!
Uykusuz / Bir geceye gebe düşlerimin / Manası kalmıyordu zamanın
karamsar
Hikayemizin Kırgın Gülüşü
Bir dokunuşla / Yamalanır mı aşk yaraları? / Hatta sakat çocukların / Uçurtmaları
karışık
Aşka Açılan Kapılar Sabırla Bulunur!
Ona olan hasretimin / Vecdiyle bir kement attım uzaklara /
nostaljik
Beklerim de Gelmezsin...
oy benim pınarım / çağladıkça coşar coştukça kabaran / sevdiceğim
düşündürücü
İnsan Olmak
İNSAN OLMAK / Bazen kuyunun içine düşer insan. Çıkmak için debelenirken bir el
karamsar
Uykumu Kaçırıyorsun!
Uykumu Kaçırıyorsun / Saat kaçı gösteriyor? / Kaçırdığım otobüs tekrar
karamsar
Nörotik yanılsamalar
İkiye bölünmeyen sayıların gölgesi, / Olumsuzlukta yaşanan hiçbir şey, /
üzgün
Ah! Şu Benim Taşıyamadıklarım...
Ahh! Bu uğultular / Yaralı bir teknenin / Kaburgasına bastırdım