Şiir > Sürrealizm
umutlu
Gün Doğuyor Karanlığın Üzerine
Karanlığın içindeyim. / Gözlerimi açamıyorum… / Karanlığın gardiyanlarından korkuyorum,
olumlu
Hayvanat Bahçesi
Bütün dolapbeygirlerini kurtardım / boyunlarındaki dikenli iplerden. / Heryere gidesim
karışık
Asansör
zamanı dilimleyip, hazırda dilimlenmiş ruhuma serpeliyorum / her parçaya; bir parça şizofren yalnızlık
karışık
Böyle Kávi Bir Gecede
bir gök yangininin ates parcalari gibi / sirayla düsüp yildizlarin herbiri
üzgün
Ataerkil Bedenimin Anaerkil Ruhunda
Yokluğumun temel atma törenleri / Sarıyor genel-geçer anlamsızlıklar gecesi bedenimi, /
olumlu
Dokuz Gezegen Dokuz Tanrı
Kainatın ötelerine doğru / uçuşlarını seyrettim. / Varlığınla bin yıldızlı
karışık
Kadının bir gözü kız bir gözü oğlan
Kadının bir gözü kız bir gözü oğlan / Tüm kör susuşları ağladı adam
duygusal
Acaba ne demek istedi ozan?
Aşkın üçüncü boyutundayım / Yürüdüğüm yollar yol değil / Dönüştüğüm
nostaljik
Yitik Bir Geçmiş Zaman Düşü...
Soyut iklimlerine çekiyor beni gece, / Uzaklarda bir kuş kanıyor soluğumu...
karamsar
Sessiz Seyirciler
Bilinmeyenin göbeğinde filizlenen fidan, / Taşın taşlığını, toprağın topraklığını bilmez; /
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku