"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"

Şiir > Sürrealizm

umutlu

Ellerimin Nefesi

Hastane koridorlarinda sessiz olmamizi hatirlatan hemsire fotograflari gibi / Isaret parmagimla dudaklarima dogru

nostaljik

K'an İz'i

"Büyülütavanarasıhikayelerigömütlerebakıpgeçmiştenalıntılaryapmakkesitkesityaşanamazabilirlikgetirerekoynamakdüşlerimizlezamaniçindesaklıkalmışmasallarıdolaptançıkarıphalavarolduğunainanarakbirşeylerin" / En uzun cümlem bu benim ya da yarısı eksik

karışık

Şebiyelda

Günahkárliğım üstümde.../ / soyunmuş üryan. / Mabudelerin teridir icimdeki ceylani sulayan. / Bu

karamsar

Öte...

gece farklı başlar eleğin altında, yanı- / başında iğne yapraklı orman karanlık...

üzgün

An

Etimin kemiğimi somurduğu, ”an titremeleri”ne rastlayan, kafamın çarpışması şeffaf perdeyle ve görüntü kaymaları... /

Başa Dön