Soyut iklimlerine çekiyor beni gece,
Uzaklarda bir kuş kanıyor soluğumu...
Köhnemiş bir zamana uçuyorum gizlice,
Yitiriyorum tekrar yeniden bulduğumu...
Salıyorum sonsuza kanayan düşlerimi,
Yüreğimin ucunda bir karanfil açıyor...
Çalıyorum maviye yasak gülüşlerimi,
Ötelerde bir yerde biri korkmuş kaçıyor...
Çıkarıyorum derken, ben içinden 'ben'imi,
Ben içindeki 'ben'im bende beni arıyor...
Yanıtını buluyor binlerce soru imi,
Gidiyorum sessizce... Ve masal sonlanıyor...
Bülent ÖZCAN
www.bulentozcan.com
