üzgün
Nefesimin Ucunda Canım Atıyor
Kesiğinden kan akmaz ... / ... yürektir bu. / Yarasını saramadığım.
Şiir > Sürrealizm
umutlu
Ellerimin Nefesi
Hastane koridorlarinda sessiz olmamizi hatirlatan hemsire fotograflari gibi / Isaret parmagimla dudaklarima dogru
üzgün
Sustuğum Kadar Yalnızlık
Nemli gözlerimi güneşe tutuyorum, / soluğumu tutuyorum zaman zaman. /
üzgün
Fiaba
Geçecekti geniş diyarların ardından soluyacaktı gri atı ıssızlığı / akacaktı asude, yorgun sisler
nostaljik
K'an İz'i
"Büyülütavanarasıhikayelerigömütlerebakıpgeçmiştenalıntılaryapmakkesitkesityaşanamazabilirlikgetirerekoynamakdüşlerimizlezamaniçindesaklıkalmışmasallarıdolaptançıkarıphalavarolduğunainanarakbirşeylerin" / En uzun cümlem bu benim ya da yarısı eksik
üzgün
Ölürken Cezayirmenekşeleri
yırtılmış yanağından akar sütü frenkincirinin / gözsüz ağlar / çığlık
düşündürücü
Rüzgâr Tutan Çocuklar
Göğün öte yüzünde rüzgâr tutan çocuklar / Nasıl okuyorsunuz ruhlarını sözcüklerin
olumsuz
Anoreksia
Seninkalbinanoreksia / Seninkalbinanoreksi / Seninkalbinanoreks / Seninkalbinanorek
üzgün
Köhne İskele
Silik bir şehrin köhne iskelesinde bırakmıştım en son seni / Gözümde yokluğunun yaşları
üzgün
Kıpırdamayan Sokak ve Koşan Sükunet...
Titreyen sokak uyur parke taşlarında, / Köpekler bile uyur bu vaktimde,
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku