"Tanrı'ya şükür ki dünya yuvarlak; böylece her zaman bir 'köşe dönme' ihtimali var, değil mi?" – Oscar Wilde"

Şiir > Sürrealizm

nostaljik

Çınlama

kış yapraklarıyla boğulan çanın son nefesi / misafir ya da evlat

olumsuz

Orantısız Güç

skolastik bir çağdan sanrılar dolaşır güpegündüz belleğimde / dogmalar kıpırdanır doğmaya hazır dirliğime

karışık

İlam

çağırma dedim / çağırdın beni / gelmeyecektim ya / gönlüm dinlemedi

karamsar

Alyuvar

kan kaybediyormuşum / ziyanı yok / herkesin yolu

karamsar

Cesaret

rüzgarın ortasında yalnız / sonsuz beyazlık kuşları gibi / mavi

üzgün

Beklenti

Pırlantaların katline / uğradığından beri / güller /

üzgün

Kerti

söz kestik toprağın kertisine / üç günlük ömrü / nabız

üzgün

Arp Çalıyordu

biz şarap içiyorduk dalgalara bakıp / tıpkı söz verdiğimiz gibi /

üzgün

Günler...

yağmur yağardı kaldırımlar ve yollar ıslaktı / aklında kaldığı kadarıyla selamsız sabahtı

KİTAP İZLERİ

Yırtıcı Kuşlar Zamanı

Ahmet Ümit

Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku
Başa Dön