japon kızın beline ejderha dolanmış
ayaklarından kum akıyor
yüreğini zaman yakmış
şimdi de gövdesini bir tütsü dumanı sarıyor
anılar objeleşmiş vitrinlerde
kokular sinmiş mavi harflere
götür beni uzaklara geçmişten
senden
götür beni uzaklara şimdiden
kendimden
bir cam balonda demirli takamız
rüzgarsız yelkeni sarkıyor
çapasına pas dadanmış
şimdi de oturduğu kara yarılıyor
insanlar cüceleşmiş resimlerde
adresler yok olmuş yaşadığımız ülkelerde
götür beni uzaklara geçmişten
senden
götür beni uzaklara şimdiden
kendimden
iyi dilekler ülkesi yarım kalmış
birçok kitap sonuna kadar okunmuyor
kağıttan evi sel almış
şimdi de hüzün kalemleri kırıyor
ayrıçlar ellerinle koyduğun yerde
bütün kokuların emanet duruyor bende
götür beni uzaklara geçmişten
senden
götür beni uzaklara şimdiden
kendimden
