"Yazı, sesin resmidir. — Voltaire"

Şiir > Yaşam

üzgün

Melankoli

Bu akşam bir tuhafım yine / Gelemedi bir türlü yaz. /

karışık

Çocuk

Görüyorum çocuklar; / Mutlu, kaygısız, kahkaha dolu. / Ve hayatın

düşündürücü

Ey İnsan!..

Seni düşünüyorum ey insan! / Başımı yastığa koyup / Ayaklarımı

nostaljik

Rasat

Rasat / Güneşin ardından aydınlatırsın / Yabani incirin arsız yapraklarını

üzgün

Dayak

Oturuyordu genç kadın kucağında kirli yüzlü bebeğiyle, / Kendi gibi ıssız bir köprünün

üzgün

Bugün

Bugun Beni Mateme Yolculadilar / Telgraf Tellerinden Kuslari Ucurdular /

olumsuz

Yaşa/mak!

Usulca yaklaşıyor kalktım / RÜZGARI çağıran / kapıyı açıyorum

üzgün

Şivem

ŞİVEM / Doğulu bir türkü söyledim sana / Şivem aklımdaydı

Başa Dön