Şiir > Yaşam
nostaljik
Yaşam Bu İşte
Hadi, çağır bakalım o gençlik günlerini / Yalvar yakar ağla sızla geri gelir
üzgün
Sonbahar ve Sen
Sonbahar yıne sensız geldi. Güneşin batışına yakın sarı yaprakların kuytu gölgesi güneş ile birlikte kaybolup gidiyor..
üzgün
İstanbula Yağmur Yağıyordu
İstanbula yağmur yağıyordu / İhtiyar bir kadın, sırtında odun taşıyordu. /
karamsar
Yükseklerinde Batıyorum
Hayatın yükseklerinde oturmuş / Sanki çözebilecek gibi sorguluyorum / Deli
düşündürücü
Bir Bak İstersen
Hayatın gözlerinin önünden geçerken, / Arkana bakıp bir düşün istersen. /
nostaljik
Kaktüs Avına Çıkan Pamuk
uyandığımda yanımdaydı sur' un efendisi / okuduğu cüz' ün cümlesi itibar suresi
olumsuz
Çaresizlik
yıldızlar vardı geceleri benimle paylaşan / bulutlar vardı yıldızlarla aramdaki o büyülü
üzgün
Kırağı Düştü Günlere
Gülücüklerimi kıran kırağılar! ! .. / Ne cömert döktüm o tebessümleri yollara ben
üzgün
Son Kuslar
Son kuslarda uctu gitti yuregimden, / Mutsuz oldugum kadarda umutsuzum, / Bir basima yapayalniz, / Yarinlari