"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"

Şiir > Yaşam

nostaljik

Kaldırım Taşları

KALDIRIM TAŞLARI / Yağmurun düştüğü, / siyah geceye gümüş yansımalar sunan kaldırım taşları /

üzgün

Korku

Yağmur varsa, hüzün vardır. / Yaşamak vardır evvela; / Kıvrılıp

karışık

Hayatım

Karadeniz’in hırçınlığından hız kaybettiği batısında, küçük bir sahil kasabasında, Akçakoca’da doğmuşum ben.. Hüzünlü bir sonbahar sabahında..

olumlu

Toplantı

Toplanmışlardı hepsi birden aynı yerde / Beni bekliyorlardı... / Belli

karamsar

Hayat

Zaman gelir, söz veririm kendime, kendimce bir şekilde. / Zaman geçer, duramamışımdır sözümde,

nostaljik

Pencere

Küçükken pencerede; / Okuldan eve dönen çocukları izlerdim / Haftasonu

olumlu

Yaşamak

yaşamak, / evrene kök salarcasına, coşkulu, özlem dolu, rengarenk sevgileri hissederek; yaşamak / ırmaklara, göllere karışırcasına;

Başa Dön