"Bir yazarın cenneti, eleştirmenlerin cehennemidir. Ben kendi cehennemimi yanımda taşırım." - Oscar Wilde"

Şiir > Yaşam

üzgün

Yalnızlık

Dakikalar yıl olmuşda geçmek bilmiyor, / takılmış gözlerim tavana üç beş örümcek ağına

iyimser

Papatya

Esen kaderin elindeki papatya tohumu. / Düşünce toprağın rahmine, /

karışık

Çocuk

Görüyorum çocuklar; / Mutlu, kaygısız, kahkaha dolu. / Ve hayatın

olumsuz

Aynur'a

Senelerin götüremediği / Rüzgarın savuramadığı / İnsan denen hamuru çamurdan

nostaljik

Rasat

Rasat / Güneşin ardından aydınlatırsın / Yabani incirin arsız yapraklarını

üzgün

Zaman

Elimden kayıp giden zaman, / Asla dur diyemedim, / Bir

karamsar

Buluşma

Geceler aykırı bakar gündüzlere, / Yenilir her şey sessizliğe, / Islak gözlerde geriye kalan, / Umudu

üzgün

Dayak

Oturuyordu genç kadın kucağında kirli yüzlü bebeğiyle, / Kendi gibi ıssız bir köprünün

düşündürücü

Ey İnsan!..

Seni düşünüyorum ey insan! / Başımı yastığa koyup / Ayaklarımı

Başa Dön