"Yarınlar hepimiz için bir muamma; ama bugün, en azından kahvemizin soğuk olmadığı kesin." — Douglas Adams"

Şiir > Yaşam

üzgün

Kasaba

Hiçbir zaman olduğum yerde / değildim aslında ben... / Olduğumu

üzgün

Dön Artık...

Dön artık, / gece siyah örtüsünü yayarken doğaya / usul usul bir sızı kaplar yüreğimi.. /

üzgün

Yalnızken

geç kalınmış sözcüklerin / günahını taşıyor kalem / kağıdın sırtına

karamsar

Tufan

buluğ çağında buluttum / sesin güvertesinde / şamanın dansı ile başladı tufan / kapkara

üzgün

Kızkulesi'ne...

Bir gece Taksimden Dolmabahçeye iniyor yokluğum / Fakat varlığım düşünüyor... /

karamsar

Hitabe-i Gömüt

Ne çok konuştum,ne çok anlattım. / Ne çok anlayamadım. /

üzgün

ve

**VE…** / Ve yeniden / Dört yılolmuş dile kolay / hiç konuşmamışız / ben sustum kaçtım

nostaljik

Uyanış

**Aslında sessizlik unuttuğumuz bir erdemdi , karanlığın ardına katran karası karanlığın arkasında sakladığımız bir hazineydi... prefix

üzgün

Yalnızdım...

Yalnızdım... / Hafif titreten rüzgardı bastonum, / Duman kokuyordu hava,çekmiş

Başa Dön