"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"

Şiir > Yaşam

üzgün

Yalnızlık

Dakikalar yıl olmuşda geçmek bilmiyor, / takılmış gözlerim tavana üç beş örümcek ağına

karamsar

Sende Onlardansın...

Eskilerde aşk vardı, tutku vardı, sevgi vardı, ölümüne dayanmak vardı. Şimdilerde günlük tüketiliyor sevgiler. Yürekler sekize

üzgün

Kasaba

Hiçbir zaman olduğum yerde / değildim aslında ben... / Olduğumu

üzgün

İnsan Zehirlenmesi

-perihan mağden'e / İçinde yaşadığım zamanlar mı, / yoksa bu zamanları paylaştığım / insanlar

karışık

Tanrım

Bir armut gördüm / Düşerken damla gibi / Ballar akarken

karamsar

Dalgalar

R=la / Fırtına ağacının dallarında imbatlar / Bir bebeğin soluğudur

üzgün

Sandaldaki Adam

Sandalın üstünde bir adam / Gün batışının şarap rengini aldırdığında göğe;

Başa Dön