Güneşin avuçlarından içiyor kutsal suyu,
Işığın her gün kutsadığı gökler.
Ve öğütüyor sırlarla;
Ak pak süt oluyor göğsüne..
"Anne sütünün sırrını bana kim söyler?
Kimyası bebeğin tüm gereksindiği."
Kabarıyor göğsü,
Bir şölen, bir kıyamet;
Sanki ilk başlangıcın temsili,
Sadece anaların anlayabildiği.
Yağdırıyor ve yağdırıyor...
Yüreği çatlamış yavrusuna.
"Yağmur yeryüzünden başka nereye yağar ki?"
Ya içimi kavuran ateş?
Aşkın elleri.
Benden neler sunuyor
Sırların sahibine?
Geceler boyu
Islatıyor sırılsıklam.
"Yağmur yeryüzünden başka nereye yağar ki?"
