"Sanırım zamanın ne kadar hızlı aktığını merak edenler, genellikle borçlarını ödemeyi unutmuş olanlardır." – Mark Twain"
"Sanırım zamanın ne kadar hızlı aktığını merak edenler, genellikle borçlarını ödemeyi unutmuş olanlardır." – Mark Twain"
Bu metin, varlık ve varoluş kavramlarını sınırlar üzerinden ele alırken, sanatın toplumsal hafızayı koruma işlevini vurguluyor. Somutun bilinemezliği, zihinsel boşluklar yaratır ve bu boşluklar potansiyel etkileşim alanlarıdır. Hakikat ve gerçeklik arasındaki farka değinen metin, zihinsel kavramların gerçeğin tam yansıması olmadığını, ancak ona yaklaştığını "zihinsel köpek" örneğiyle açıklıyor.
Bu metin, insanlık tarihindeki epistemik yapıların (din, bilim, hukuk) nasıl yardımcı araçlardan otoriter sistemlere dönüştüğünü analiz ediyor. Yapay zekanın da şu anda benzer bir dönüşümün eşiğinde olduğunu, ancak diğer tarihsel örneklerden çok daha hızlı, geniş ölçekli ve tarafsız görünümlü bir şekilde bu süreci yaşadığını vurguluyor. Yazı, YZ'nin stratejik
Skolastik genel anlamda kiliseye bağlı olan okullarda ve kilisenin otoritesini tanıyan üniversitelerde okutulan konular,uygulanan yöntem ve hakim olan zihniyet demektir.
-Herhangi bir felsefe okuluna sımsıkı bağlanıp kendini her tür eleştiriye kapamış olan bir otoriteye bağlanma zihniyetine de skolastik denir.
Bir sözü zamanlar üstü oluşla ileri görüşlü türünden göstermek, bu hezeyanın kendisidir. Zamanının olgularıyla anlaşılmayan bir söz, başka zamanların pek pek ifadecisi olamazlar. Bu bağlamda güzide İslam dini de pek çok mustariptir.
İletişim yaşamın ve doğanın her bir yanında, her bir varlığı sarıp sarmalayan oldukça geniş ve önemli bir süreçtir. Hatta öyledir ki varlığımız tümüyle başkalarıyla, nesnelerle, doğayla ya da hayvanlarla kurduğumuz iletişim üzerine kuruludur.
Bu makale, modern biyolojinin "ortak soydan gelme" paradigmasına alternatif bir bakış açısı sunuyor. "Ortak tasarım" modeli, canlılar arasındaki genetik ve anatomik benzerlikleri akrabalık ilişkisinden ziyade fonksiyonel zorunluluk ve mühendislik prensipleriyle açıklıyor. Yazar, benzer yapıların ortak atadan değil, aynı tasarım ilkelerinden kaynaklanabileceğini savunuyor.
Yıldızlara yürüdüm, hepsi bu mezar taşındaki bu söz Heidegger hakkında çok şey anlatır. O hayatı boyunca hakikati arayan bir düşünür olmuştur. Heidegger varoluşu felsefenin konusu haline getirerek felsefenin hayatın dışında olmadığını; bizzat dünya-içinde olduğunu anlatmaya çalışır. Hayatın içinde olan bizlerin hakikatin dışında kalamayacağımızı vurgulayan Heidegger; önceki filozoflarca kabul
Gerçeği hayallerinde aradı
Hayalleri gerçek oldu sonra
ve dünya gerçek bir yalan...
Bu metin, toplumsal gerçeklikten kopmuş rivayetlerin okültizme evrilişini ve yorumlanışını inceliyor. "Natidum" kadınların doğurganlığı üzerinden mitler ve yorumlar ele alınırken, madde ve mana arasındaki ilişki sorgulanıyor. Toplumsal yapıların, totem grupların ve başlangıç koşullarının insanın temel ihtiyaçlarıyla bağlantısı felsefi bir dille irdeleniyor. Metafizik ve fiziksel gerçeklik arasındaki boşlukları dolduran
« Aşk harmanında savruldum
Hem elendim hem yoğruldum,
Kazana girdim kavruldum,
Meydana yenmeye geldim »
Tanrı insanın yüreğine hem iyilik duygusunu hem de kötülük duygusunu orantılı bir şekilde koymuştur. Bir insanın yüreğinde sadece iyilik olursa, kendini kötülüğe karşı savunamaz. Çünkü, kötülüğü bilmeyen ve o duyguya sahip olmayan insan, saf olur ve kolay kandırılır. Aynı zamanda kendini kötülüğe karşı da savunamaz. Tanrı'nın insan yüreğine
Bu metin, karmaşıklık kavramını totemizm ve animizm bağlamında ele alıyor. İnsan düşüncesinin gelişiminde bireysel algıdan kolektif etkileşime geçişi anlatıyor. Kişinin iç dünyasına başkalarının seslerinin eklenmesiyle oluşan vicdani kıyaslama süreci ve düşüncenin "bir çok" veri arasında dolaşarak karmaşıklaşması üzerine felsefi bir yaklaşım sunuyor.
"Hayata dair konular yalnızca felsefecilerin, sosyologların, tarihçilerin kafa yorması gereken konular değil aynı zamanda; matematikçilerin, mühendislerin, biyologların da kafa yorması gereken konulardır."
Hani Mansur, Tanrıya aşkı son aşamasına varınca kendine düşman kesildi, kendini yok etti gitti. "Ben Tanrıyım" dedi. Yani "Ben yok oldum, Tanrı kaldı ancak." Bu söz, alçak gönüllüğün son derecesidir, kulluğun sonudur.
Biliyorum,bir serzenişten daha buruk bir şey senin iç çekişin.Hayallerinden vazgeçip, bütün varlığını “gözle görülemeyecek kadar küçük ve mutlak” parçacıklara adamanın pişmanlığını mı çekiyordun, açıkçası emin olamıyorum.
Zülfü Livaneli
