"Dil, varlığın evidir. — Martin Heidegger"
"Dil, varlığın evidir. — Martin Heidegger"
Bütün ev ahalisi yer sofrasının etrafında öbeklenir, büzüşür, bağdaş kurar, tebessümler, sohbetler tatlının gelmesini beklemeden yemeğimizi tatlandırır.
Modern dünyada 'başarı' olarak sunulan kariyer, statü ve maddi refah, insanın fıtratındaki sonsuzluk özlemi ve anlam arayışını gerçekten karşılayabilir mi? Toplumun bize dayattığı "iyi eğitim, prestijli iş, kariyer basamakları" formülü mutluluğun garantisi değil. Bu yolda ilerleyenler genellikle derin bir tatminsizlik yaşıyor çünkü bu hedefler asla bitmiyor ve ruhun
Medeniyet ilmi hayatımıza zerk ettikten sonra ortaya çıkan davranış şekillerinin ve düşünce tarzının en üst seviyeye ulaşmasıyla oluşan yansımadır.
Her İnsan kendine bir değer biçer, atfeder ve vehmeder.Sonra kendine biçtiği bu değere şahit arar.
Üniversitede okuduğum dönemde yerel bir dergide yayınlanması amacıyla yazdığım amatörce bir deneme yazısıdır. Dünya görüşümü yansıtan bir yazı olduğunu söyleyebilirim.
Aydın olma sorumluluğunu taşıyamayan, kendi ikbalini her şeyin ve her değerin üstünde gören aydın zümresinin bize bıraktığı mirasla cebelleşmekten yorgun düşmüş bir neslin gelenekle olan bağını yeninden kurması bizlere epeyce zaman kaybettirdi.
Entelektüel-Aydın farkı bağlamında Irak Türkmen aydın tipolojisi üzerine kısa bir deneme....
Siyah beyaz netliğinde bir dünya kurgusuyla, modern/kapitalist dünyanın vahşi mirasıyla yüzleşiyor insanlık.
Bir çift gözün sizi hoş devinime götürdüğü oldumu hiç.Bir türkünün pelesenkiyle birçift gözün buluşması.Mısralarmı türküleşmesi gereken,yoksa bir çift gözmü.Bunun hikayesini anlatmaya çalıştım.
Üstelemeyin hiçbir düşüncenizi, kimseciklere anlatmayın. Nasıl olsa anlamak bile istemiyorlar soru işaretlerini “?”
GeLdiğim iLk günden beRi yüReğimde biR anLa§mam vaR bu kentLe. BiRbiRimize çok çabuk ISIndIk ve 2mizin de deRininde bağImIzI SakLadIğImIz biR minik papatyamIz vaR.
geçtiğimiz günlerde yaban kazları ile ilgili okudum bir yazı yüzüme bir tokat gibi indi. şimdi bu yazı yüzünden acı çektiğimi düşünüyorum. çünkü yazı bende büyük bir boşluk duygusu yarattı.üretimsizliğimi öylesine acı bir şekilde yüzüme vurdu ki kendime g
Şarkı söylemek istiyorum, aykırı makamlarda ve dudaklarımı utandırmadan.
