"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Bu kampın sakinlerini akşam yemeğinden alıkoyacak kadar önemli haberi izlemek için kafamı kaldırıp televizyona baktığımda: “Olmaz böyle şey! Olamaz! Bu muydu akşam yemeğine çıkmamıza engel olan haber!” diyerek söylene söylene orayı terkettim
Neden seçimlerden bir süre sonra,vermiş olduğumuz oy konusunda pişmanlıklar yaşarız?Hiç düşündünüz mü?
Ercan Kesal
Özleteceksin kendini ve sık sık anımsatacaksın beynimde ki hayalin ile. Buharlı bir cama yazılmış yazılar gibi , üzerin silinse bile cam her buğulandığında tekrar belireceksin...
Yaz bütün yapışkan sıcağını terli bohçasına doldurmuş esmer günlere doğru göçe hazırlanırken senin hatıran hala yalnızlığımın tek ilacıydı.
Kendinle başbaşa kalabilmek; herşeyden,herkesten uzaklaşarak,soyutlayarak kendini tüm evrenden,sadece kendinle olabilmek içindeki küçücük odada, hiç kolay olmaz çoğuzaman,hele de günlerden pazartesi ise.
Gizli sevişmeler yapıştırdık gecenin anlına. Gölgemizi orda unuttuğumuzu bilemedik. Kimse görmeyecekti ya öpüştüğümüzü izimiz kalmış meğer herkes gördü biz göremedik.
“Yokluğunda biriktirdiğim bu cümleler, ocak ayı sabahlarına hediyem olsun…
Ve sana…”
Gecenin kokusu şehrine en ağır haliyle çökmüşken ve sen uykudayken, beynimin en uc noktalarında sana adanan cümleler.
Güzel ve dingin bir gün...dışarıda sert bir rüzgar esiyor, tuhaf hissediyorum...bir deniz kıyısında...
Efkarın şekil bulduğu bir hüzün tablosunun fark edilmeyen ana temasıyken, olmam gereken yerlerde koca bir yokluk havası estireceğim... Beni anladığın yerde anlamını kaybetmiş olacağım hayatın.
Mehmet Rauf
