"Her okur, okuduğu kitabın ortak yazarıdır. — Virginia Woolf"
"Her okur, okuduğu kitabın ortak yazarıdır. — Virginia Woolf"
................ kimi zaman, an gelir soylenmesi gereken… susarsin, sonrada bildik pismanliklar gelir ardi ardina. bir bakmisinki hayat keskelerden, tirnak icinde kalmis ah' lardan ibaret...
uzun sessizliklerin suclusu ates rengi yapraklarda ki hayat kirintilari midir acaba? yoksa leyla' sini arayan askzedeler mi?
.......bazen sisli siyaset havasi, yapilan guzel faaliyetleri gorunmez kiliyor. bunun bir nedeni de medyamiz olsa gerek...
Gokyuzundeki aya gulumsemek seninle, / Bir solukta islemek hayati, kanevice misali.
artik hepimizin bildik olan hikayesi... ah turkiyem, sen bu durumlara dusecekmiydin?
...ah celal- i ask,
nazli bir yar olasan,
bicare kalasan,
arasan bucak bucak goz bebeklerine dusmus ay’ in izdusumlerini..........
.........nazli yare, kalan bir damla umudun harcanmasi... yar o ki, inletmektedir, kendi agitiyla masugunu. bicare, pespaye gonlun son zerresi terennum etmektedir nazende' yi...
hazan... kimi icli nagmelerin barinagi, bir huzn; veda yuklu sonlarin baslangici. ve onda olenlerin hikayesi...
ah, nadide hayat ben ne yapmisim sana!
kiyinda dolasmaktan firsat bulupta, dokunmamisim kalbine. yok saymisim seni, bile bile…
ama bunu bildigim halde neden sasiyorum? hayatim tecahul-i arifane zarifliginde gecmis hep.
simdi de koynuna girmekteyi
sen,
yuregi ellerinde sehir, gozleri kuf kokan, puslu sabahlarin sahibi;
mavi bir yurek ve icli bir sevda tasiyan sehir,
kaldir gozlerini yerden!
unuttu zannettigin bir anda bir fotograf her seyi yeniden baslatir...dogum gunune.... ve sana.....
............Ah, sarkilar, yine dem vuruyorsunuz ayriliktan. Hani bir sarki vardi, neydi o? Evet hatirladim!
"coktan unuturdum ben seni coktan,
ah bu sarkilarin gozu kor olsun"
Yazan dogru yazmis, kim ne derse desin....
oldugun gun ...
bir yildiz parladi o an, gokyuzunde gunes gibi.
yeryuzunun bir karis topragi ah etti, "goreyim" dedi. kiyama durdu kainat temasa edebilmek icin sen`le bir an.......
bir iskender pala ziyafeti bu yazi...gonulleri celen......
durup dusunulmesi gereken bir yazi.
Sen,
Beyaz cicegim,
Onun gibi yapmazsin degil mi?
Yagmurlu bir sonbahar gunuydu, alabildigine ruzgardi seni beklemeye basladigim gun.
Sen,
yipranisin, tukenisin adidir beklemek. bazen de inkar etmektir. umutlari bir tesbih tanesi gibi dagitmaktir zamana...
ve bir turlu bilemez bekleyen, nicin bekledigini.
insan kimi zaman haykirir sehre, belki de bir nevi kendinedir bu haykiris. fakat her zaman sonuc almaz bu veryansinlardan. cunku insanin kendine verilmis olan rolu eksiksiz sahneye koymasi gerekir.
ayrilik nedir ?
veda nedir?
ve eylul butun bunlarin cevabini insanogluna bir cirpida verir.......
belki de acimasiz , kaldirilmasi zor bir cevap bu nedersiniz?
hani bazen iciniz daralir,dort duvar arasinda kivranir durursunuz.haykirmak istersiniz ama sizi sadece bir kursun kalem anlar.icinizden biriyim.....kursun kalemin anladiklarindan....
1980 karaman dogumluyum.siradan bir cocukluktu bizimkisi.yazi yazmak bir tutku benim icin.selcuk universitesi iktisadi idari bilimler fakultesi isletme bolumunu yarida birakip hollandaya yerlestim.
Hollanda
hayata dair hersey....yazilarima sonbahar yuzlu yazilar derim.biraz karamsar belki.ama asla umutsuzda degil...deneme/oyku karisimi ; hayat,ozlem ve sevda masallari.
kim bilebilir ki insanin nelerden etkilendigini... birazcik huzun desem ve ardina semih sergen i eklesem, birazcikta hayattan koysam viktor hugo gibi, belki de fuzuli dir karsiliksiz platonik asklar yasayan... kim bilir?
iskender pala,nihat dagli,necip fazil,ahmet hasim
